 |
 |
ÇANAKKALE ŞEHİTLERİ sizce ne demek, ÇANAKKALE ŞEHİTLERİ size neyi çağrıştırıyor?
 |
Terimi Ekleyen: srfsrfsrf
Eklenme Tarihi: 18.03.2003 11:28 |
delikanlıyım derler ya racondan,bazılarıda kitap yazmış delikanlıgın hesapta :-))) çanakkale şehitlerine baksın herkeste ögrensin deli kanlı olanları.BU ÜLKEDE,EMPERYALİZME,KARŞI DİRENENLERİ,GÖRSÜN..... şu kokuşmuşluğa baksın soyguna baksın DERSLER ÇIKARSINLAR.onların kemikleri sızlayacak oralarda.onların bizlere emanet ettiği ülke ne hallere geldi.medya,iktidar,patronlar herkes amerikan emperyalistlerine bu ülkeyi peşkeş çekmekle meşğül...
(bakınız: deli, kitap, şehit, amerika, emperyalizm, koku, biz, çanakkale, medya, hitler)
|
RAINDROP66
17.02.2004 23:00 |
Toplam 500.000'den fazla insanin öldügü bir cehenneme, vatn icin, din icin, millet icin ölecegini bile bile gönüllü giden ve sehit olanlara her seyimizi borcluyu´z...
Onlarin sirtindan kahraman olanlar.... Zaten sehit felan da olmadilar... Sadece kahraman oldular...
(bakınız: insan, din, cehennem, gönül, cin, dil, sade, millet, ten, bor)
|
folter
19.03.2003 01:06 |
ÇANAKKALE ŞEHİDLERİNE
Su boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi? En kesif orduların yükleniyor dördübeşi,
-Tepeden yol bularak geçmek için Marmara' ya-
Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya.
Ne hayasızca tahassüd ki ufuklar kapalı! Nerde-gösterdiği vahşetle ' bu, bir Avrupalı
Dedirir- yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi, Varsa gelip açılıp mahpesi, yahut kümesi
Eski Dünya, Yeni Dünya, bütün akvam-i beşer,
Kaynıyor kum gibi... mahşer mi, hakikat mahşer.Yedi iklimi cihanın duruyor karşısında
Ostralya' yla beraber bakıyorsun: Kanada! Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk;
Sade bir hadise var ortada: Vahşetler denk.
Kimi hindu, kimi yamyam, kimi bilmem ne bela...Hani, taunada züldür bu rezil istila!
Ah o yirminci asır yok mu, o mahluk-u asil,
Ne kadar gözdesi mevcud ise hakkiyle sefil,
Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına; Döktü karnındaki esrarı hayasızcasına.
Maske yırtılmasa hala bize afetti o yüz...Medeniyyet denilen kahpe, hakikat, yüzsüz.
Sonra mel' undaki tahribe müvekkel esbab,
Öyle müthiş ki: eder her biri bir mülkü harab.Öteden saikalar parçalıyor afakı;
Beriden zelzeleler kaldırıyor a' makı; Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin:
Sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin.
Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam;
Atılan her lağamın yaktığı yüzlerce adam.
Ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer;
O ne müthiş tipidir: savrulur enkaz-i beşer...
Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak;
Boşanır sırtlara, vadilere, sağnak sağnak.Saçıyor zırha bürünmüş de o namerd eller,
Yıldırım yaylımı tufanlar, alevden seller.Veriyor yangını, durmuş da açık sinelere,
Sürü halinde gezerken sayısız tayyare.Top tüfekten daha sık, gülle yağanmermiler..
Kahraman orduyu seyret ki bu tehdide güler!
Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından; Alınır kal' a mı göğsündeki kat kat iman?
Hangi kuvvet onu, haşa, edecek kahrına ram?
Çünkü te'sis-i ilahi o metin istihkam.Sarılır, indirilir mevk-i müstahkemler,
Beşerin azmini tevkif edemez sun'-u beşer; Bu göğüslerse Huda' nin ebedi serhaddi;
'O benim sun'-u bediim, onu çiğnetme! ' dedi.
Asım’ın nesli.diyordum ya.nesilmiş gerçek; İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmeyecek
Şüheda gövdesi, bir baksana, dağlar, taşlar...
O, rüku olmasa, dünyada eğilmez başlar, Vurulup tertemiz alnından uzanmış yatıyor;
Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!
Ey, bu topraklar için toprağa düsmüs, asker! Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid' i
Bedr' in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi...
Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın? '
Gömelim gel seni tarihe! 'desem, sığmazsın.
Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitap..Seni ancak ebediyyetler eder istiab.
'Bu, taşındır' diyerek Kabe' yi diksem başına;
Ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşına;
Sonra gök kubbeyi alsam da, rida namiyle, Kanayan lahdine çeksem bütün ecramiyle;
Ebr-i nisani açık türbene çatsam da tavan, Yedi kandilli Süreyya' yı uzatsam oradan;
Sen bu avizenin altında, bürünmüş kanına,
Uzanırken, gece mehtabı getirsem yanına,
Türbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem; Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem;
Tüllenen mağbiri, akşamları, sarsam yarana.Yine bir şey yapabildim diyemem hatırına.
Sen ki, son ehl-i salibin kırarak savletini; Şark’ın en sevgili sultanı Selahaddin' i,
Kılıç Arslan gibi iclaline ettin hayran..Sen ki, İslam’ı kuşatmış, boğuyorken hüsran,
O demir çemberi göğsünde kırıp parçaladın; Sen ki, ruhunla beraber gezer ecrami adin
Sen ki, a'sara gömülsen taşacaksın...Heyhat! ..
Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihat...
Ey sehid oğlu sehid, isteme benden makber, Sana aguşunu açmış duruyor Peygamber.
Mehmed Akif Ersoy
(bakınız: aşk, ölüm, sevgi, ben, gece, nedir, büyü, sen, dünya, acı)
|
eclemif
18.03.2003 14:43 |
Herkes ölüme yürüyemez ve herkes onlar gibi ölemez...
Mermiye, topa tüfeğe karşı vücutla yapılan bir muharebedir o...
Her vucut mukavemet edemez o mermilere, o toplara tüfeklere..
...
Onların da bir annesi, babası, sevdikleri, sevenleri vardı...
Onların da bizim gibi kolları, bacakları, gözleri, burunları, gövdeleri vardı;
Onların da bizler gibi bir bayrağı, vatan sevgileri, dinleri, imanları vardı...
Onlar bunların hepsini bir bir döktüler cephede: kolunu-kanadını, gözünü, başını; sevdiğini, anasını...
Kanla buladılar, alladılar alın yazılarını, sevdiklerini, duygularını, isteklerini, özlemlerini...
Vatan için, bayrak için, kutsal olan tüm değerler için feda ettiler, üzerlerine emanet olanı...
Emaneti layıkıyla teslim ettiler, Aziz ve Baki sahibine...
...
Onlar kahramandı, onlar ulustu, onlar orduydu, onlar bizdi, onlar bizim atalarımız, bizim çocuklarımızdı, onlar bizim şehit ve gazilerimizdi, onlar feda etmek denilen şeyi en iyi uygulayanlardı, onlar kanlarıyla çizgi çekenlerdi, onlar uğurda ölenlerdi, onlar...
...
Yağmur yerini demir parçalarına bıraktığı zaman; düşman düşmanının gözlerinin içinde küçük bir gedik aradığı zaman, ölüm siperlerr arasında tırıs gezdiği zaman, ruhla maddi olan yer değiştirdiği zaman, beyindeki albümler bir bir gözönünden geçtiği zaman, toplar tüfekler patladığı zaman, omuzdaşın yanıbaşında can verdiği zaman, keşmekeş tüm muharebeye hakim olduğu zaman, toprak keşke toprak olmasaydım diye haykırdığı zaman, yağmur ağlamak için sebep aramadığı zaman, güneş olanları görmemek için kaçacak delik aradığı zaman, ay kanla bulananı gecenin içinde kaybetmek isteyip her zamankinden daha az aydınlandığı zaman, ağaçlar topraktaki kanı içmemek için ölmek pahasına da olsa köklerini yerden çektiği zaman, çiçeklerin renkleri kırmızıya çaldığı zaman, arı herzaman yaptığı balı yapamadığı zaman, karınca karınca oluşundan iğrendiği zaman, kuşlar cıvıldamamak için ağaçlardan yere düştükleri zaman..
.İşte o zaman geldiğinde kanlar bir derya olup akar...
Çanakkale muharebesi Tarihle yapılan bir akiittir ve yazılan herşey kanla yazılmıştır...
O kanla imzalanan bir Bağımsızık Akti dir
(bakınız: ölüm, sevgi, zaman, anne, gece, baba, ağlamak, yağmur, gözler, deli)
|
yure-K Senem verdi K harfini
18.03.2003 11:49 |
|
|
