En Popüler:
1 - erotik film
2 - gerdek gecesi
3 - ergenekon
4 - sinan aygün
5 - kürt
6 - kızlar
7 - başbağlar katliamı
8 - deniz gezmiş
9 - ayşe
10 - aşk
11 - jitem
12 - ölüm
13 - elif
14 - dabbe tül arz
15 - aleyna
16 - ebrar
17 - faşizm
18 - sevgi
19 - art (avrasya) televizyonu
20 - havin
|
 |
DOST sizce ne demek, DOST size neyi çağrıştırıyor?
 |
Terimi Ekleyen: Antoloji Yetkilisi
Eklenme Tarihi: 01.05.2001 22:09 |
belki de birçoğunuzun bildiği bir alıntıyı buraya eklemek istiyorum:
Terentius, 'Onunla her şeyi paylaşmak zevkinden mahrum kalınca, hiçbir zevki tatmamaya karar verdim' demiş, yitirdiği bir dostunun ardından.
Nasıl bir insandan bahseder Terentius?
Karşısında zavallı gibi görünmekten korkmadığımız, bizi değiştirmeye değil zenginleştirmeye çalışan, yargılayan değil, kendimizi sorgulamamıza yardımcı olan biri midir yitirilen? Sabahın 3'ünde çaldığımız kapısını açtığında, tek kelime etmeden kollarına atılıp ağlayabileceğimiz bir insan mıdır? Terentius'un acısını bu şekilde dillendiren?
Nedenlerini merak etse de, göz yaşlarımızın dinmesini bekleyecek kadar anlayışlı, titrek sesimiz ve telaşlı cümlelerimizi sükunetle dinleyecek kadar sabırlı, acımızın bir kısmını kendine yük edinecek kadar cömert ve yürekli insanlar mıdır dost diye seçtiklerimiz?
Sadece sohbeti değil, sessizliği de sıkıcı olmayan; yalnızlığımızı unutmak için varlığı, eksikliğini hissetmemiz için yokluğu kafi gelen insanlara mı dostum deriz?
Başımıza gelen güzel bir şeyin coşkusu yüreğimize sığmadığında, saate aldırmayıp telefona sarıldığımız ve karşımızdaki uykulu sese 'Kulaklarına inanamayacaksın! ' diye bağırdığımızda, 'Sabahı bekleyemez miydin? ' demeyen biri midir gerçek bir dost?
Güzel bir film izlediğimizde, keşke O da olsaydı dediğimiz, okuduğumuz bir kitaptan bahsedebildiğimiz ve en mahrem sırlarımızı anlattıktan sonra rahatça uykuya dalabildiğimiz bir sırdaş mıdır yoksa?
Konuşurken gözlerimizi kaçırmadığımız, kendimizi saklamadığımız ve yüzümüze en acı gerçekleri haykırırken bile darılmadığımız yalnızlığımız mıdır dost dediğimiz insanlar?
Ne bileyim, aynı fikirde olmasak da uzlaşabildiğimiz, köprüleri atmadan da tartışabildiğimiz, her savaştan birlikte ve biraz daha güçlenmiş bağlarla çıktığımız insanlar mıdır dost payesi verdiklerimiz?
Tanıdığımızı sanırken, daha keşfedilmeyi bekleyen nice el değmemiş duygular ve düşünceler taşıdığını gördüğümüz; sürekli bizi şaşırtan kendimiz midir onlarda sevdiğimiz?
Aristo haklı mıdır; 'Dostluk bir ruhun iki ayrı bedende yaşamasıdır' derken ve Terentius, başka bir bedende toprağa verdiği ruhunun yaşını mı tutmaktadır?
Paylaştığı her şeye ölüm de mi dahildir?
Acaba, neyi kaybedeceğini, dostu ölmeden önce fark etmiş midir?
Ya biz; her şeyi paylaşmanın, iddialı ve gerçek dışı geldiği günümüzde, sahip miyiz gerçek bir dosta?
Ya da adımızın önüne dost sıfatı koyan insanlar var mıdır hayatımızda?
Yoksa kendimizi sevmeyi başaramadığımızdan, şaşırıyor muyuz bizi sevdiğini söyleyen birinin varlığına, inanamıyor muyuz yanımızda kalmasına ve uzaklaştırıyor muyuz içten içe bizi sevmesini istediğimiz insanı kendimizden?
Ve bir gün, bir el daha kayıp gittiğinde avuçlarımızdan, kendi mezarımızın başında ağlayacağımızı biliyor muyuz?
İş işten geçmeden önce teşekkür edebiliyor muyuz sevdiğimize, hiç değilse bizi sevdiği için...
(bakınız: ölüm, insan, hayat, güzel, gözler, uyku, gerçek, unutmak, savaş, kitap)
|
nous mourrons seul
24.05.2007 08:42 |
dostluk birlikte ağlamaksa, yürğindeki acıyı paylaşmaksa, üzüldüğünde sıcacık bir kucaksa, dostum için ateşe atlamaksa, dünya durana dek dostumsun..................
(bakınız: dünya, ağlamak, dostluk, paylaşmak, ateş, düğün, lama, cacık, için, birlik)
|
sonnos
19.05.2007 18:38 |
genellikle, 'karşılık beklemeksizin bağrına basan insan' olarak tanımlanır.(dı)
lâkin zamanla,
iyi gün dostu diye bilinen bir türü daha ortaya çıkmıştır ki,
'karşılık beklemeksizin' tanımlaması resmen şapa oturmuştur..
(bakınız: insan, zaman, beklemek, emek, ağrı, lara, lama, daha, aman, tanım)
|
etom
14.05.2007 19:36 |
|
gül yüzlü, gül dostum..
|
bey_oğlu
14.05.2007 00:46 |
|
|
