En Popüler:
1 - erotik film
2 - gerdek gecesi
3 - başbağlar katliamı
4 - ergenekon
5 - kızlar
6 - kürt
7 - fethullah gülen
8 - sinan aygün
9 - elif
10 - dabbe tül arz
11 - deniz gezmiş
12 - ergenekon destanı
13 - ölüm
14 - esra
15 - tuana
16 - kabir azabı
17 - lol
18 - özlem
19 - elfida
20 - embesil
|
 |
İNSAN sizce ne demek, İNSAN size neyi çağrıştırıyor?
 |
Terimi Ekleyen: Heco
Eklenme Tarihi: 24.05.2001 20:05 |
Ey insan! Senin vücudunun sahasında yapılan
fiiller ve işlerden senin yed-i ihtiyarında bulunan,
ancak binde bir nisbetindedir.
Bâki kalan Mâlik-ül Mülk'e aittir.
Binaenaleyh kendi kuvvetine göre yük al.
Yoksa altında ezilirsin. Kıl kadar bir şuur ile,
büyük taşları kaldırmak teşebbüsünde bulunma.
Mâlikinin izni olmaksızın Onun mülküne el uzatma.
Binaenaleyh gafletle, kendi hesabına bir iş yaptığın zaman,
haddini tecavüz etme.
Eğer Mâlikin hesabına olursa istediğin şeyi al ve yap.
Fakat izin ve meşiet ve emri dairesinde olmak şartıyla.
İzin ve meşietini de şeriatından öğrenirsin.
(bakınız: zaman, büyü, esin, yarın, şeriat, tecavüz, ülkü, eğer, seni, sızı)
|
Risale_i_NUR_talebesi
05.04.2007 19:55 |
İnsanı hayvandan ayıran akıldır. İnsan, akıldan uzaklaştığı zaman hayvan ortaya çıkar. ' ortalık hayvanat bahçesi gibi '
(bakınız: zaman, akıl, uzak, gibi, hayvan, ayva, aman, bahçe, alık, hayvanat bahçesi)
|
hezdim
04.04.2007 14:13 |
“İnsanın yüreği çabuk çürür.” En çok kendine acı çektirir insan. En iyi tanıdığı kendisidir çünkü. Yaşamının yalancı olmayan tek tanığı kendisidir...Kendini sever, hem de çok… Bu yüzden soru sorar kendine; yanıt arar... Yapacak o kadar çok şey vardır ki dönmek mümkün olsa geçmişe... Yalandan, kötülükten uzak o düş ülkesine… Yapacak o kadar çok şey var ki “şimdi”yi eskitmesek, “bugün”ü geçmiş olmadan yaşayabilsek…Anlatır durur kendini insanlara... İnsanlar ki, o hep en anlayışlı diye düşündüklerimiz... Arkadaşlar, dostlar; hatta bir umar sayıp hiç tanımadıklar…Kendi kendine söyleyemediğin sözleri bazen bir başka ağızdan duymak iyidir... Sadece sen bilirsin; anlatılan senin hikayendir…Görmemek için ölümü, hemen öldür içindeki çocuğu...
Ve kork hata yapmaktan... Öylesine kork ki nefesin kesilsin, hiç başlayamayasın...Karaya kapat gözlerini; pembeye, maviye, yeşile ve sarıya da…“Kendisi olamayınca inan; her şey, herkes olabiliyor insan.”
Güçlüsün sen... Hiç kahkahaya dönüşmeyen ama arandığında yüzünde hep bulunan gülümsemen bu yüzden... Doğruların peşinde koşuyordun; alışık değildin hata yapmaya... Yalanlarla karşılaştın da savruluverdin kuru bir yaprak misali...Tüm bağlarından kurtulduğunu zannederken kendi zincirlerini oluşturdun; özgürlükten kaçarak hüzün dehlizlerine...
Hep kaçmak… Hazırlıksız yakalanmaktan korkarak... Hüsran, özlem, acı, keder; hüzün renginde ne varsa ördün zindanını... Ve umudu hapsettin içine...“Fiziksel ölümden daha ağırdır; insanın kendi iç dünyasını öldürmesi”...En ağır ceza şu yaşanılası dünyada, susturmaktır kendini... Bağırmamak gidenlerin ardından, haksızlıklara karşı haykırmamak… Yaşarken içini öldürmek, kaçmaktır kendinden... Yaşam alanlarını bir bir bombalayıp kendine ait hiçbir şey bırakmamak, artık kendini unutmak, unutmaya çalışmak…Sürgün etmek kendimizi içimizden. Hüzne salmak o hep umut dolu yüreğimizi, gülmeye hazır gözlerimizi…Bazen sevinçten ağlar insan; mutluluktan. Belki hüzünlü ağlayışlarından daha içten... Ki, en güzel gözyaşlarıdır bu dökülen yanaklarından...Yaşam bir oyun... Ama önceden yazılmış bir senaryosu olmayan... Doğaçlama yaşarken kimi zaman sürçer dilimiz; hiç düşünmediğimiz sözler dökülür ağzımızdan... Yapmak istediğimiz hareket, kimi kez aşar beden gücümüzü, başaramayız...Aslolan beyindir, yürektir... Beyindeki düşünme gücü; yürekteki sevgi, umut, cesaret...Hiçbirşeyin, hiç kimsenin bunları yok etmesine izin vermezken, kendini sürgün etmek hayattan, güzele ulaştırmaz insanı... O aradığı mükemmel olan kilometrelerce uzaklaşır gider...
“İnsanın yüreği çabuk çürür.”
En fazla kendine acı çektirir insan... En iyi kendini tanır çünkü...Yaşanılan yüreğe çizikler atmayı sürdürüyor. Derin, uzun çizgiler; hafif küçük sıyrıklar… Hissediyorum, yüreğimin bir yanı çürüyor... Öteki yansa çelik gibi; pırıl pırıl, sağlam; üstündeki pası kazırsam...Ta uzaklarda bir şeyler kıpırdıyor... Bir aydınlık doğuyor belli belirsiz... Bir yerlerde sabah oluyor mutlaka... Mutlaka şafak söküyor bir yerlerde... Bak, içimizdeki sürgün sürülüyor...
Farkında mısınız? Ay Orada...
Yeniden ortaya çıkıyor…
Teşekkürler Handan... Her şey için teşekkürler...
(bakınız: ölüm, dost, sevgi, hayat, zaman, anne, yalan, güzel, dünya, gözler)
|
9 canlı kedi
03.04.2007 22:58 |
|
|
