|
|
 |
|
|
MEKTUP |
MEKTUP terimi
Kübra
tarafından 12.06.2001 tarihinde eklendi |
MEKTUP sizce ne demek,
MEKTUP size neyi çağrıştırıyor? |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
| Bay, 68 |
| İzmir |
 |
|
|
 |
Öldüüü...Mail çıktı şimdi..Nail'in ikiz kardeşi olurlar... (28.05.2006 16:30)
(bakınız: şimdi, kardeş, urla)
| Bu yorum için 1-5 arası yıldız verin. |
|
|
|
|
|
|
|
| Bayan, 49 |
| İstanbul |
 |
|
|
|
Keşke herkes eskisi gibi birbirine Mektup yazsa (25.04.2006 01:54)
(bakınız: keşke, gibi, herkes)
| Bu yorum için 1-5 arası yıldız verin. |
|
|
|
|
|
|
|
| x |
|
 |
|
|
|
Bana mutlulugu cagrıstırıyor (05.03.2006 13:47)
| Bu yorum için 1-5 arası yıldız verin. |
|
|
|
|
|
|
|
| Bay, 24 |
| Ankara |
|
|
|
|
'sevgilim! herşey o kadar zor ki! günler çile ızdırap elem acı ve mutluluğun zıddı namına ne varsa yüklenmiş gelmiş kapıma...geceler! onlar zaten başlı başına bir zindan bir hücre...gözyaşlarım düğüm düğüm, hıçkırıklar tükenmez bir derya...
sevgilim! herşey o kadar zor ki! aldığım nefes zehir gibi geliyor artık; incitiyor canımı...mısralara dökmeye çalıştığım isyanlara lügatım yetmiyor sadece yaşıyorum onları...
şu kısacık hayatımda bir sürü hayat yaşar oldum.gündüzümde gecemde düşkılığında hep geleceği ya da bir kabusu yaşıyorum.bir an kopup bu dünyadan fırtınalı ütopyalara yelken açıyorum.alabora oluyor tüm duygularım.çok farklı, anlatılamayacak bir şekilde gerçekleşiyor bu düş seansları...normal hayatta her hangi bir yerde otururken gezerken veya bir meşgulken birden herşey dönmeye başlıyor.gözlerimden ışık kesiliyor, çevremde siyah siyah noktalar büyüyor büyüyor büyüyor.........her yeri kaplıyor.bastığım yer ayaklarımın altından kayıyor ve med cezir dalgaları gibi aşağı yukarı hareket ediyor.çığlığa benzer bir ses bu bazen siren gibi kulaklarımı beynimi parçalıyor.sonra karanlık yavaş yavaş dağılıyor.herşey değişmiş oluyor yalnız acılarımın dışında...kocaman dağlar, eteklerinde çam, tepelerinde kar...henüz güneş doğmamış...ben karanlık bir vadideyim,patika bir yolda cesur olmayan adımlarla kaçıyorum...dağların zirvesi güneşin habercisiışıklarla hafiften kızıla boyanmış...belki anlatırken güzelmiş gibi hayal ediyorsun ama üzerime çullanmayı bekleyen devler gibi ürkütücü ve çok sinsi duruyorlardı dağlar.herşey susuyor.benim nefeslerimse yıldırımlara inat gürlüyor adeta...bilmem nedendir ama sanki takip ediliyor hissediyorum kendimi.birden duruyorum.son adımımla son bir feryat çıkıyor ayaklarımın altında ezilen kardan...soluklarım düzensiz.göğsüm inip kalkıyor.nefesim serinliği ısıtmaya çalışıyor buharıyla...gözlerim cesaret edemiyor,korkak! tek bir noktaya odaklanmış...bakamıyorum ardıma darbesini bekliyorum canavarın...solukllarım iyice düzensizleşiyor.titreyerek ve asi dalgalar gibi feryat ederek yok oluyor nefeslerim.vücudum kaskatı boynum tutulmuş sanki. herşey durmuş...ne su ne zaman akıyor...herşey bir hamle bekliyor...cellat baltasını kaldırmış işaret istiyor...yavaşça kapıyorum gözlerimi...yanaklarımdan süzülen yaşlar bir anda ısıtıyor tüm bedenimi...yaratık...o canavar...şimdi tam arkamda.işte son adımını attı.soluklarını hissediyorum ensemde...herşey bitti...yakalandım.evet, hissediyorum ağır ağır kaldırıyor kollarını...
-hayır! hayır! hayıııı...ııırrr! ! ! bu suç ihanet edenlere...ihanet etmedim ben sevdiğime
bilmem kaç kez yankılandı bu sözlerim, kulağımda,yüreğimde ve o karanlık vadide...
aniden arkama dönüyorum. yok olmuş canavar.kimseler yok... tuttuğum son nefesi de bırakıyorum.bütün gücüm kesiliyor.ayakta duramıyorum. dizlerimin üstüne çöküyorum. başım öne eğik zaferden mi seferden mi? herşey yine susuyor.kavrulan yanaklarım iki damla gözyaşımla vuslat ediyor...bir yıldrım gürültüsü...bir şimşek sedası.ne bu! bilmiyorum.başım yavaşça arkaya dönüyor...bir çığ dalgası bu.sensizlik acısı buüstüme üstüme geliyor..hayıır herşeye razıyım ama buna asla...yine korkak adımlarla kaçıyorum.gitfide yaklaşıyor düşmanım.o koca çamlara hiç aldırmıyor her adımda daha da büyüyor,yaklaşıyor.inanılmaz bir gürültü.biraz önceki sükut fırtına öncesi sessizlikmiş anladım.kaçıyorum.tüm bedenim titriyorardımda koca bir sensizlik tufanı...ağlıyorum çünkü yoruldum.ama durmuyorm çünkü korkuyorm...
tuzaktı! evet o taş bir tuzaktı.ayağım bir taşa takılıyor.yuvarlanıyorum. ve sırt üstü düşüyorum.kalkamıyorum yerden.sensizlik hiç acımadan aldırmadan geliyor üstüme.iyice yaklaştı.işte son ağaçları devirdi.evet biliyorum.BİTİYORUM.hayır! hayır! hayııı...ııırrr....! ! !
- - -
birden uyanıyorum sanki...KARANLIK...birşeyler dönüyor etrafımda.gözlerime soluk bir ışık çarpıyor...insanlar...vakit akşam üzeri, güneş henüz el sallamakta...elimde bir kaç kitap var..dönen eşyalar, hepsi yerine geçiyor.korkunç bir ses yırtıyor kulaklarımı...sireni andırıyor....küçük parlak bir ışık yaklaşıyor.ses kesildi.şimdi de insan sesleri...çevreme bakıyorum.yerde uzayıp giden demirler var.arkamda tek katlı bir bina kamu binasını andırıyor.algılıyorum.anlıyorum.şimdi herşeyi anlıyorum.tren istasyonundayım.evime gidecektim.korkunç bir kabusmuş.derin bir nefesle sevindiriyorum yüreğimi.yavaş yorgun ve titrek adımlarla gönül rahatlığı içinde trene biniyorum.içimde hala bir çarpıntı var.ama bir o kadar da kurtulmuşluk,zafer çoşkusu,vuslat umudu...
sevgilim! sensizlikte herşey o kadar zor ki! ..'
..................................THE SON................................ (04.03.2006 11:48)
(bakınız: insan, sevgi, çile, hayat, zaman, gece, büyü, güzel, gözler, dünya)
| Bu yorum için 1-5 arası yıldız verin. |
|
|
|
"MEKTUP" hakkında görüş yazmak için tıklayın.
|
|
|
|
|
|
eflatunkar
rubya_390
